برای همین سروان علی اصغر اکبری، کارشناس آموزش ترافیک، دانشآموزان را مهمترین گروه برای آموزش ترافیک میداند. او می گوید:« آنچه رفتارهای ترافیکی ما را در سی سال آینده میسازد مربوط به مدرسههاست. فرهنگ ترافیک از عابران پیاده شروع میشود، دوچرخهها، موتورسیکلتها و دیگر وسایل نقلیه هم بخش مهم این قضیه هستند. در کشورهای اروپایی وقتی قانونی وضع میشود خانوادهها در پیروی از قانون از هم سبقت میگیرند و برای اینکه به دیگران قانونمندی خود را ثابت کنند در اولین فرصت آن قانون را اجرا میکنند. در کشور ما چه؟»
شما میدانید رفتار ترافیکی با فرهنگ ترافیکی چه تفاوتی دارد؟ رفتار ترافیکی شخصی و فردی است، اما آنچه در جامعه مطرح میشود و از رفتارهای تک تک افراد ساخته میشود فرهنگ ترافیکی است. پس فعلاً برای ما رفتار ترافیکی اهمیت دارد. در این صورت شاید روزی که ما دیگر نوجوان نیستیم، فرهنگ ترافیکی درستی در جامعه اجرا شود. آن وقت شاید دیگر از این همه آلودگی زیست محیطی، صوتی و آلودگی هوا خبری نباشد.
سروان اکبری میگوید:« در شهر ما گذشتن از چراغ قرمز و دور زدن پلیس برای بعضی رانندهها یک هنر و افتخار است. اما واقعاً بیقانونی افتخار است؟ این رفتارهای ترافیکی تا به حال سبب بسیاری از تصادفها شده است و این مسئله به همه ما مربوط است. چون همه با آن سروکار داریم. چه کسی میتواند بگوید من امروز سوار وسیله نقلیه نشدم؟»
جناب سرهنگ مجتبی علیبیگی، مسئول آموزش راهنمایی و رانندگی منطقه چهار، مهمان دیگر این میزگرد هم میگوید:« از ابتدای امسال 853 دانش آموز را آموزش دادیم و دفترچهای با نام اندرز اجتماعی به مدرسهها میدهیم که در آن آییننامه رانندگی، چگونگی عبور از خیابان، عابر پیاده ، تأثیر عابر پیاده بر ترافیک و ... آمده است. هر دفترچه 25 برگ دارد و دانشآموزان یاد میگیرند ضمن اینکه خودشان قانون را رعایت کنند، برای پدر و مادرشان هم قبض جریمه صادرکنند. این مسئله باعث میشود رفتارهای صحیح ترافیکی در دانشآموزان نهادینه شود.»
خانم هلن بهادری، کارشناس ارشد محیط زیست هم به رابطه مستقیم عادتهای غلط رانندگی و آلودگیهای زیست محیطی اشاره میکند و میگوید:« مسائلی مانند سبقتگرفتن، ترمزهای بیجا، رانندگی غلط و رعایتنکردن حق تقدم باعث افزایش مصرف سوخت و در نتیجه آلودگی هوا میشود و این مسئله در آلودگی آب هم مؤثر است چون آلودگی هوا باعث پیدایش باران های اسیدی میشود.»
به عقیده او، بسیاری از مسائل ترافیکی به طور مستقیم به شهروندان مربوط میشود؛ مثل اینکه برای پرداخت قبضها از تلفن و اینترنت استفاده کنند که در این زمینه میتوانند از نوجوانان کمک بگیرند. استفاده از وسایل نقلیه عمومی، انتخاب مسیر و زمان مناسب برای کارهای غیر ضروری و... از جمله مسائلی است که شهروندان با رعایت آن می توانند به بهبود وضعیت ترافیک و در نتیجه به محیط زیست محل زندگیشان کمک کنند.
سروان سمیه هادی، که روی آستین مانتو یک ستاره دارد هم به نقش رسانهها اشاره میکند و اینکه در سال 84 وقتی برای اولینبار طرح کمربند ایمنی به میان آمد، با اصحاب رسانه و سینماگران صحبت شد که به بستن کمربند در فیلمها توجه داشته باشند و اینکار انجام شد. پس وقتی این طرح قانونی شد کمترین اعتراضها را به دنبال داشت. او می گوید:« یادمان باشد و این روش را نهادینه کنیم که : چون این رفتار خوب است پلیس آن را میگوید، نه اینکه این رفتار خوب است چون پلیس میگوید.»
